چگونه تلویزیون به ایران آمد

تلویزیون یک ابزار مخابراتی برای ارسال و دریافت عکسهای متحرک و صدا از یک فاصله دور می باشد. این لغت به تمام بخشهای تلویزیون، برنامه‌های تلویزیون و پخش آنها اشاره دارد. کلمه تلویزیون یک کلمه دو قسمتی است که از زبان یونانی و لاتین می آید. “تل” در یونانی به معنای “دور” است. در حالی که “ویزیون” که از زبان لاتین و از کلمه”ویزیو” می آید به معنای “دیدن یا بینایی” است.

اگرچه اختراع تلویزیون تنها توسط یک نفر انجام نگرفت ولی کسی که این اختراع را کامل و قابل استفاده کرد، شخصی به نام “جان لاجی برد” بود. وی در روز سیزدهم اوت ۱۸۸۸ در “هلنسبرگ” واقع در نزدیکی “کلاسگو” اسکاتلند به دنیا آمد. پدر او یک کشیش تحصیل کرده بود، ولی در فقر به سر می برد. “جان” هنگام تحصیل در مدرسه به حدی از خود هوش نشان داد که حتی در ۱۲ سالگی به کمک همکلاسیهایش یک خط تلفن به وجود آورد. وی در سال ۱۹۲۳ درحالیکه از عمرش ۳۴ سال می گذشت به لندن مراجعت کرد و تصمیم گرفت به هر قیمتی که شده اختراع تلویزیون خود را تکمیل کند.

سرانجام تلاش‌های مستمر او در بهار ۱۹۲۴ ثمر داد و او توانست سایه صلیب مالتیس را تا فاصله سه یارد منعکس کند. متاسفانه در این زمان او پول کافی برای ادامه دادن به آزمایش‌های خود در اختیار نداشت.

برای حل این مشکل اعلامیه هایی جهت دریافت کمک در روزنامه چاپ کرد. در نتیجه ی این اعلانات او توانست مقداری پول فراهم آورد. در دوم اکتبر ۱۹۲۵ برد برای انتقال تصاویر روی پرده دستگاه دیگری ساخت. وقتی که آپارات را به کار انداخت از نتیجه‌ای که حاصل شد تعجب کرد زیرا حالا دیگر تمامی تصاویر به طور کامل و بدون نقص به روی پرده ظاهر گشتند. در ژانویه ۱۹۲۵ برد توانست با موفقیت نمایش تلویزیونی خود را نشان دهد. و بدین ترتیب وسیله دیگری به جهانیان معرفی شد، که توانست در عرض چند دهه در کل دنیا محبوب گردد و هم اکنون بعنوان گسترده‌ترین و محبوبترین رسانه جهانی محسوب شود.

ادامه مطلب در صفحه بعد:

دیدگاه اضافه کنید