صنعت چاپ در اروپا و ایران چگونه پا گرفت؟

در ایران قدیم کاغذ خان بالغ بهترین کاغذ بود


در ایران قدیم بهترین کاغذها را از چین می‌آوردند. کاغذ چینی در آن زمان در پکن تولید می‌شد و به این دلیل که در زبان مغولی به پکن «خان بالغ» می‌گفتند، این نوع کاغذ چینی هم به «کاغذ خان بالغ» معروف بود. خوشنویسان و کاتبان ایرانی از روی تجربه دریافته بود که روی کاغذ لغزنده خط خوش‌تر از کار درمی‌آید. به این منظور کاغذ را در نشاسته می‌خواباندند تا آهار بگیرد و صیقلی بشود. سپس روی آن خط می‌نوشتند. پیش می‌آمد که به کاغذ سفید رنگ‌های مختلف بزنند و روی کاغذ رنگی خط بنویسند. به کاغذهای مجلل گرد طلای مصنوعی می‌پاشیدند و به این نوع کاغذ، کاغذ زرافشان می‌گفتند. تا زمان مشروطه علاوه بر کاغذ خان بالغ کاغذ سمرقندی و کاغذ اصفهانی و کاغذ ترمه که از هندوستان می‌آوردند معمول بود. پس از مشروطه کاغذ فرنگی و کاغذ روسی باب شد. کاغذ را در برگ‌های بزرگ می‌خریدند و لوله می‌کردند و پر شال خود می‌گذاشتند و هر گاه که می‌خواستند روی کاغذ خط بنویسند با مقراض ظریف و زیبایی که به این منظور در قلمدان نهاده بودند، به اندازه‌ی لازم از کاغذ می‌بریدند و روی آن خط می‌نوشتند.

ادامه مطلب در صفحه بعد

One Response

  1. شهداد 7 اکتبر 2016

دیدگاه اضافه کنید