به دختر مجردتان این جملات را هرگز نگویید!

در این زمانه بسیار پیش آمده که دختران 25 تا 35 ساله به دلیل رابطه سالمی  که نتوانسته اند با مردان اطرافیان شان برقرار کنند با ترس از ازدواج نکردن به روان درمانگران مراجعه می کنند. اما اشکال اصلی کار کجاست؟

single-woman1

دختران مجرد چه نگاهی به مردان اطراف شان دارند؟ 

گاهی دخترانی در سنین حدود 25 تا 35 سال به ما روان‌درمانگران مراجعه می‌کنند که از نظر سنی خودشان را در معرض خطر ازدواج نکردن می‌بینند. در عین حال با این شکایت آمده‌اند که در طی این سال‌ها یا قادر به برقراری ارتباط با مردان نشده‌اند و یا اینکه با هر مردی وارد رابطه شده‌اند، بعد از دو سه ملاقات اولیه آن مرد از آنها سکس خواسته و بدین ترتیب آنها رابطه را قطع کرده‌اند و یا بعداز دو سه ماه از شروع رابطه درحالی که این دختران تازه در حال پهن کردن بساط رابطه و عشق و عاشقی بوده‌اند، آن مردان بدون هیچ توضیح قانع‌کننده‌ای آنها را کنار گذاشته و رها کرده‌اند.

این دختران از اینکه برای اولین‌بار در عمرشان به «مردی اجازه داده‌اند» که به‌شان نزدیک شود و حالا با چنین برخوردی مواجه شده‌اند، شدیدا احساس خسران می‌کنند و ضمن احساس خشم فراوان نسبت به آن مردان بی‌احساس و بدذات، خودشان را نیز به خاطر اینکه اساسا حاضر به برقراری ارتباطی شده‌اند که «قرار نبوده به جایی برسد» سرزنش می‌کنند.

به نظر می‌رسد حداقل بخشی از مساله از آنجا ناشی می‌شود که بعضی از این دختران در خانواده‌هایی بزرگ شده‌اند که با یک نگاه سیاه و سفید دختران را به دو دسته «دختران خوب» و «دختران بد» تقسیم می‌کنند. این دوپاره‌سازی صفر و صدی ظاهرا نوعی استراتژی نیمه خودآگاه یا ناخودآگاه برای محافظت از عفاف ذهنی و عاطفی و جسمی دختران است. در این ساختار تربیتی محافظتی آموزه‌هایی به دختران داده می‌شود که بتوانند نه تنها خودشان را از دست «مردان بد» در بیرون مصون دارند بلکه با دیو هراسناک هوس و میل جنسی در درون نیز مبارزه کنند و آن را تا آستانه خفه شدن کامل پیش ببرند.

ادامه مطلب در صفحه بعد

One Response

  1. ققنوس 28 فوریه 2017

دیدگاه اضافه کنید